'Windpark luilekkerland voor aalscholvers'

Het park ligt zo’n tien tot achttien kilometer uit de kust en meet een oppervlak van ongeveer 27 vierkante kilometer. Eigenaar is NoordzeeWind, een bedrijf dat voor de ene helft van Nuon is en voor de andere helft van Shell. De turbines produceren jaarlijks zo’n 370 miljoen kilowatt uur (kWh) elektriciteit, vergelijkbaar met het stroomverbruik van ruim 100.000 huishoudens, dat zou bijvoorbeeld genoeg zijn voor alle bewoners van de kop van Noord- Holland.

Wetenschappelijk onderzoeksprogramma

Het Offshore Windpark Egmond aan Zee is gebouwd in 2006. De officiële opening vond een jaar later plaats. Aan het park is een wetenschappelijk onderzoeksprogramma gekoppeld. Onderzoekers van onder meer ECN, KEMA, NIOZ, IMARES en Bureau Waardenburg bestuderen de techniek en de omgeving van het park. Het technisch onderzoek richt zich bijvoorbeeld op de vraag hoe de turbines gedurende de hele levensduur optimaal kunnen functioneren. Een van de uitkomsten is dat een pro-actieve onderhoudsstrategie noodzakelijk is voor een optimale prestatie. Onder andere hierdoor draaiden de windmolens in 2011 bijna 96% van de tijd zonder storingen.

Beschermde vogelsoort

Een uitkomst van het omgevingsonderzoek – dat zich onder meer richt op de ecologische effecten – is dat de meeste zeevogels het park mijden. Zij vliegen er bij voorkeur omheen. Vogels die in het windpark komen, weten de molens doorgaans goed te ontwijken. Het goede nieuws is dat er daardoor heel weinig vogels door de windturbines geraakt worden, niet meer dan één honderdste procent van alle vogels die het windpark passeren. Een leuk voorbeeld uit het onderzoek is dat uit de tellingen en metingen van de onderzoekers bijvoorbeeld blijkt dat de aalscholver verzot is op het windpark Egmond aan Zee. Zowel in de zomer- als wintermaanden is hij er kind aan huis. Opmerkelijk, want deze vogelsoort verblijft normaliter niet zo ver uit de kust. De aalscholver is een beschermde vogelsoort. Hij komt veel voor in kustgebieden en leeft van vis; dagelijks verorbert hij ongeveer een halve kilo.

Luilekkerland

In het windpark leeft vis in overvloed. Voor aalscholvers is daar veel voedsel beschikbaar. Aan de palen van de windturbines hechten zich bijvoorbeeld wieren, anemonen, zeesterren en mosselen, zo wijzen studies uit. Daar komen weer wormen, krabbetjes, schelpdieren en garnaalachtigen op af. En dat alles trekt natuurlijk weer vis aan. Vis die niet gevangen wordt door de visserij omdat het binnen een straal van 500 meter van de buitenzijde van het windpark in verband met de veiligheid ‘verboden toegang’ is. Combineer dit alles met 36 turbines én een meetmast om het verendek te drogen en de conclusie is duidelijk: voor de aalscholver is het windpark een soort luilekkerland.

Nog minstens vijftien jaar te gaan

Vanaf het park lopen drie stroomkabels naar de wal. Op elke kabel zijn twaalf windturbines aangesloten. NoordzeeWind verwacht dat het park nog minimaal vijftien jaar in bedrijf zal zijn.